Rozdział 20

Szliśmy ścieżką prze las i coś mnie naszło, zaczęłam śpiewać Right Now. Po chwili dołączył się Niall. Śpiewaliśmy razem, a gdy piosenka zbliżała się do końca zatrzymałam się i popatrzyłam mu w oczy. Dotknęłam lekko ręką tyłu jego głowy, mierzwiąc przy tym delikatnie jego włosy. On położył swoją rękę na moim biodrze. Poczułam motylki w brzuchu i po chwili..

*Z perspektywy Niall’a.

Poczułem smak jej ust. Ale tym razem tak prawdziwie…

***

Ten,   ten pocałunek nie był taki jak kiedyś… Całowaliśmy się długo i namiętnie… Ja…… On…… Chyba oboje tego chcieliśmy..

- Wracajmy już. – zaproponowałam.

Niall uśmiechnął się i jedną rękę włożył do kieszeni, a drugą trzymał mnie za moją dłoń. Szliśmy uśmiechając się. Gdyby ktoś nas nie znał i zobaczył nas w tej chwili, na pewno pomyślałby, że jesteśmy parą. Trochę tak wyglądaliśmy. Zaczęliśmy rozmawiać o naszych zainteresowaniach.

*Z perspektywy Niall’a.

A więc, lubi konie i chciałabym nauczyć się grać na gitarze. To da się załatwić.

***

Gdy doszliśmy do domu  było południe. Kurcze, nie mam tu ze sobą żadnych rzeczy, ale nie chcę nigdzie się stąd ruszać. No nic, na razie muszą wystarczyć mi ubrania mojego Crazy Mofo. Niall włączył telewizor, a ja poszłam do kuchni pomyśleć nad obiadem. Gdy już wymyśliłam co będzie na obiad, poszłam zapytać Niall’a czy pomoże mi z obiadem, ale w połowie pytania usłyszałam:

,, Justin Bieber brutalnie pobity.’’

Stanęłam jak wryta. Niall też był w szoku. 

,, Prawdopodobnie gwiazdor został pobity podczas kręcenia jego nowego singla. Nikt nie zna prawdziwego powodu zdarzenia i kto jest sprawcą. Justin całe zajście skomentował tak..”

I wtedy pokazali Justina, który mówił:

,, Zasłużyłem na to. Chciałbym przeprosić pewna dziewczynę, Annie, która jest niesamowita, a ja ją skrzywdziłem. Przepraszam cię.’’

Gdy to usłyszałam oparłam się o ścianę i schowałam twarz w dłoniach. Niall zaczął krzyczeć do telewizora:

,, Ciesz się, że tylko tak skończyłeś szmato! Powinienem cię wykastrować tym scyzorykiem, żebyś już nigdy nie skrzywdził żadnej dziewczyny! ‘’

,, Kim jest tajemnicza Annie? Co to za dziewczyna? Co ją łączy z Justinem? ‘’ – te pytania padały z ust dziennikarki. Wkurzony Niall wyłączył telewizor. Podszedł do mnie i powiedział:

- On cię już nigdy nie skrzywdzi. Nikt cie nie skrzywdzi. Obiecuję, ale ty nie myśl już o tym.

Chwilę potem zadzwonił jego telefon.

*Z perspektyw Niall’a.

Odebrałem i usłyszałem głos Harry’ego.

- Hej stary, nie wiesz gdzie jest Annie i dlaczego nie odbiera moich telefonów?

- Wiem.. Ona jest u mnie..

Opowiedziałem mu o wszystkim. O zajściu z Bieberem, o jej cięciu się i o tym, że nie ma ze sobą żadnych rzeczy. Harry powiedział, żebym nigdzie jej nie wypuszczał i opiekował się nią, a on przyjedzie najszybciej jak tylko się da. Przeklinał przy tym, był mega wkurzony.

- Kto to był? – zapytała Annie, gdy się rozłączyłem.

- Harry. – powiedziałem smutny, gdyż na pewno zabierze ją do domu i nas rozdzieli.

- Harry? Ale jak to? Gdzie on jest? Co się z nim dzieje?

- Opowiedziałem mu on wszystkim, a on powiedział, że będzie tu najszybciej jak się da.

*Z perspektywy Harry’ego.

 Ja pierdziele! Ona przeżywała okropny czas w swoim życiu, a mnie nie było przy niej! A z Bieberem się policzę za to co zrobił mojemu aniołkowi!

***

- Fajnie, że Harry przyjeżdża…. Niall, to co się między nami dziś wydarzyło..

- Tak, wiem, wiem musi zostać między nami i nic dla ciebie nie znaczyło.. – powiedział ze smutną miną nie dając mi dokończyć.

- Niall! – krzyknęłam , a on popatrzył na mnie. – Przepraszam, po prostu… To coś dla mnie znaczyło i nie chcę się z tobą rozstawać, ale będę musiała pojechać z Harry’m i wszystko sobie poukładać. Czy możesz mi coś obiecać?

Podszedł i pocałował mnie.

- Że niezależnie co się stanie, będziesz przy mnie..

Pocałował drugi raz i to było jednoznaczne z odpowiedzią. Miałam świadomość, że całowałam się z innym, ale przecież nie spałam z nim. Kurde, nie mogę się tak usprawiedliwiać.. Zdradziłam Hazze… .. .. Muszę poukładać sobie życie.. .. .. Nie mogę ,,działać na dwa fronty’’.. Któregoś z nich kocham, a drugi to przyjaciel. Tylko który? Jak się tego dowiedzieć?...    

Rozdział 21

Dzięki Niall’owi przestałam w końcu myśleć o Justinie. Zrobiliśmy wspólnie obiad, a potem zaprowadził mnie do ogródka. Usiedliśmy na huśtawce, a on wyjął gitarę i powiedział:

- Coś wspominałaś, że chcesz nauczyć się grać… Mogę cię nauczyć..

- Dobrze. – uśmiechnęłam się dodając. – Poczekaj. Zaraz wrócę.

Pobiegłam szybko do domu i wróciłam z kocem. Pomyślałam , że jeśli jest tak ciepło to wygodniej będzie nam na kocu na trawie. Niall pomógł mi go rozłożyć. Usiadł w rozkroku, a ja pomiędzy jego nogami. Trzymałam gitarę, a on kierował moimi rękami i tłumaczył mi wszystko po kolei.

- No, a teraz zagraj sama. – powiedział.

Szybko się uczę, więc wybrzdąkałam fragment, którego mnie nauczył.

- Świetnie. – powiedział uśmiechając się.

- Po prostu mam świetnego nauczyciela.

Odłożyłam gitarę i odwróciłam się twarzą w jego stronę. Siedziałam po turecku pomiędzy jego nogami. Byliśmy bardzo blisko siebie. Chwycił mnie za rękę i popatrzył na blizny.

- Następnym razem, kiedy będziesz chciała się okaleczyć, weź moją rękę i zadaj mi tyle cięć, ile sama byś sobie zadała. – powiedział patrząc mi w oczy.

- Nie mogłabym cię skrzywdzić.

- Więc, nie krzywdź też siebie, bo to krzywdzi mnie.

Zaśpiewał mi Change My Mind grając na gitarze. Ta piosenka bardzo pasowała do nas, a najbardziej fragment: ,, Are we friends or are we more?’’. Nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie…. Położyliśmy się razem na kocu i zaczęliśmy rozmawiać.

- W sumie to dlaczego nie masz żadnego tatuażu?

- Wiesz, zawsze chciałem sobie jakiś zrobić, no ale emm.. no ja się trochę boję. – mówiąc to trochę się speszył. – A ty?

- Ja też. Zawsze obiecywałam sobie, że po osiemnastce zrobię sobie jakiś i, że przekuję sobie uszy w kilku miejscach więcej.

- Serio?

- No tak. Chce mieć około trzech, czterech, ale nie więcej i tylko w uszach.

- Mam pewien pomysł. Może wybierzemy się kiedyś razem do salonu no i .. zrobimy sobie razem tatuaże?

- Dobry pomysł, ale będziesz musiał trzymać mnie za rękę. – powiedziałam śmiejąc się.

Po chwili śmieliśmy się razem, a Niall jak to Niall wygłupiał się i łaskotał mnie. Czas szybko nam razem zleciał i nie zauważyliśmy, kiedy zaczęło się ściemniać. Poszliśmy do domu, a ja poprosiłam go o jakieś świeższe ciuchy. Poszedł na górę czegoś poszukać. Gdy wrócił miał ze sobą tylko koszulkę.

- Koszulkę dla ciebie mam, ale żadnych dobrych spodenek. Wszystkie będą za duże i niewygodne.

- Kurcze, nie mam ze sobą nawet bielizny. A może.. Trochę głupio mi o to prosić, ale może masz jakieś bokserki, które mogłyby być jako spodenki?

Uśmiechnął się i powiedział, że zaraz jakieś przyniesie. Z kuchni wzięłam sobie gumkę recepturkę i poszłam się przebrać do łazienki. Nałożyłam jego czarne bokserki, koszulkę związałam pod biustem, tak, aby byłą jak top i związałam włosy w wysokiego kucyka.

- Powiem ci, że jesteś niesamowita. Nawet w takich ubraniach wyglądasz świetnie. – powiedział chłopak, gdy tylko mnie zobaczył.

Uśmiechnęłam się tylko, gdyż nie uważam się za ładną osobę, mimo, że często słyszę, że jestem piękna.

- Poczekaj. Mam coś dla ciebie. Chciałem dać ci to już wcześniej, ale jakoś nie było kiedy.

Poszedł do salonu i wyjął jakieś pudełko z szuflady. Wręczył mi je, a w środku ujrzałam piękny, złoty wisiorek z zawieszką w kształcie serca.

- On jest prześliczny. Dziękuję.

Przytuliłam chłopaka, a potem Niall zapiął mi wisiorek.

- To ty jesteś prześliczna.

- Przestań. Wcale, że nie.

Chłopak zbliżył się i położył rękę na moich plecach. Znowu się pocałowaliśmy. Z objęć chłopaka wyrwał mnie dzwonek do drzwi.  Szybko odsunęłam się od Niall’a, a do środka wbiegł przejęty Harry. Rzucił torby na podłogę i przytulił mnie.

- Jestem tu. Przepraszam cię. Kochanie, już wszystko będzie dobrze. Przepraszam, że nie było mnie przy tobie.

- Harry, spokojnie. Już chyba wszystko w porządku. Niall pomógł mi zapomnieć.

Hazz spojrzał na mnie, a potem na Niall’a. Wziął go za ramię i zaciągnął do kuchni.

*Z perspektywy Niall’a.

- Jak mogłeś! – wykrzyczał Harry.

- O co ci chodzi?

- Przespałeś się z nią!

- Pojebało cię, stary?!

- To dlaczego jest w twoich ubraniach?! I to w bokserkach!

- Bo nie ma swoich ubrań! Nie zrobiłbym ci tego! Nie mógłbym przespać się z dziewczyną najlepszego kumpla! W ogóle jak możesz tak myśleć! – wykrzyczałem zszokowany.

- Sorry. Po prostu nie ogarniam tego co się teraz dzieje. Jestem mega zdenerwowany. Ten debil chciał….    moją księżniczkę!

- Idź do niej i nie przejmuj się Bieberem. Ja już go załatwiłem. Teraz najważniejsza jest Annie. Ona potrzebuje twojej bliskości. – powiedziałem.

Szkoda, że jego bliskości…..

************************************************************************

No i są, trochę krótkie, ale kolejne będą dłuższe.  No siostry wchodzimy <3  https://www.youtube.com/watch?v=_kqQDCxRCzM   Wszystkiego najlepszego z okazji Świąt Wielkanocnych :)